روغن زيتون تلخ و چريش : روغن زيتون تلخ : روغنى كه از تخم زيتون تلخ گرفته مىشود . روغن چريش : روغنى كه از دانه چريش گرفته مىشود . خواص روغن زيتون تلخ شبيه روغن چريش است . اين دو روغن را مىتوان به‌عنوان ضد عفونى كننده روى زخمها ماليد و به‌عنوان ضد انگل و پارازيت براى معالجه بيماريهاى پارازيتى پوست نظير بيمارى اسكابيز ماليده مىشود . « 1 » روغن نخل روغنى : از ميوه نخل روغنى دو نوع روغن مىگيرند : يكى روغنى كه از گوشت داخل ميوه يا از پولپ آن گرفته مىشود كه روغن نخل يا huile de palme ناميده مىشود و ديگرى روغنى كه از مغز دانه يا به اصطلاح بادام آن گرفته مىشود كه آن را huile de palmiste مىگويند . رنگ گوشت روغن نخل ، زرد نارنجى و وقتى كه تازه گرفته شود كمى بوى بنفشه مىدهد ولى به زودى در مجاورت هوا اكسيده و تند مىشود لذا در مصارف داخلى و خوراكى فقط از تازه آن مىتوان استفاده كرد . رنگ روغن هسته نخل سفيد و در حرارت بالاتر از 25 درجه سانتيگراد مايع است . مصارف روغن گوشت نخل : اثر ضد عفونى كننده و التيام دهنده دارد و به صورت روغن ماليدنى در موارد روماتيسم و كوفتگى به كار مىرود در استعمال داخلى به جاى روغن كبد ماهى براى جبران كمبود ويتامين A مصرف مىشود و در صنعت به‌طور كلى در صابون‌سازى و چرب كردن آلات فلزى ماشين آلات مصرف دارد . مصارف روغن هسته نخل : براى مصارف صابون سازى و مشمع سازى استفاده مىشود كنجاله حاصل پس از روغن‌گيرى براى چاق كردن دام بسيار مورد توجه است . « 2 »

--> ( 1 ) - همان ، ج 4 ، ص 5 . ( 2 ) - همان ، ج 4 ، ص 355 .